Whatever

Wiem, wiem... Miał być wielki noworoczny come back, a wyszło jak zawsze czyli dałem ciała na całej linii.
Cóż, mówi się trudno i żyje się dalej. Ale tym razem nie zamierzam się tłumaczyć - jestem winny - po prostu...


Z jednej strony jest dobrze ba nawet bardzo dobrze wszak w sprawach zawodowych ciągle do przodu i tak dla przykładu wczoraj zdałem egzamin i dostałem upragniony certyfikat, z drugiej zaś strony jestem na emocjonalnym dnie, z którego tak trudno się podnieść i stawić czoła wyzwaniom dnia codziennego. Spokojnie depresja to nie jest aczkolwiek do stanu idealnego brakuje mi wiele. Ciągła krytyka, samotność, która dobija i wreszcie wspomnienia, które ciągle we mnie, nie pozwalają na godną postawę.
I niby mam to gdzieś, pierdolę system, którym się żywicie to jednak czasem nie nadążam i tak jak dziś mam ochotę płakać jak ta ciota i zadzwonić do... Heh nawet nie mam do kogo. Bo niby tyle osób dookoła, a jak jest mi źle to pustka. OK teoretycznie mógłbym wykonać kilka telefonów, ale kogo obchodzi to jak się czuję... Każdy ma swoje życie, a ja jestem tylko (patrz notka o pustym księciu).
I pomimo, że taki nie jestem to chyba coraz więcej ludzi mnie tak odbiera. I niby też mnie to pierdoli bo mam na wszystko wyjebane to kurwa mieć kogoś kto wysłucha, zerżnie jak szmatę, a potem przytuli i zaśnie obok – bezcenne i tak nierealne jednocześnie niczym ten koniec historii smoleńskiej, w pierwszej polskiej telewizji informacyjnej.


Gdybym jeszcze potrafił się przełamać i umiał zacząć się puszczać, a przy okazji na tym zarabiać, nie mając żadnych wyrzutów sumienia, gdybym umiał się bawić facetami i wykorzystywać ich naiwną wiarę w drugiego faceta, gdybym wreszcie nie angażował się w te śmieszne relacje byłoby mi łatwiej... A tak, niczym ta niepokalana wierzę w swojego zbawiciela i czekam na cud.
Choć jak powszechnie wiadomo te się nie zdarzają zatem prędzej chyba zdechnę niż doznam czegoś na co czekam i czego tak bardzo pragnę.
Whatever – tak czy siak ten rok będzie zły, a już na pewno w moim wykonaniu. Być może na tym stracę ale bez ryzyka nie ma życia.


Więcej grzechów nie wyjawię stąd wyjątkowo nie proszę o pokutę i rozgrzeszenie.
A w ramach pierwszych złych myśli link poniżej!





O tak – tego właśnie chcę!



Do następnego...