PROdziekan

Życie...
Wiele razy dawało mi kość śmiejąc się prosto w me bezbronne, żydowskie oczęta i mając w dupie to czy się podniosę, czy udźwignę ciężar dnia codziennego i czy wreszcie wyjdę na prostą, by móc ponownie stanąć przed lustrem z przekonaniem dobrze wykonanej misji awaryjnej.
I tak było tym razem, kiedy w sobotę dowiedziałem się, że z powodu oblanej seminarki, nie mogę wziąć na ostatnim roku warunku a jedynym wyjściem z sytuacji jest powtarzanie semestru, który myślałem, że ostatecznie skończyłem z średnią 4,8... Na szczęście wiara, kciuki wielu, poświęcenie koleżanki (która pomimo ponownego ataku zimy na Śląsku założyła krótką spódniczkę oraz dumnie prezentowała swoją miskę C) podziałały na PROdziekana, który wzruszony naszą historią dał nam dziś, kilka minut po 9:30, nową nadzieje. Zatem nie wszystko stracone. Być może a raczej na pewno bronić będę się w czerwcu a od października dumnie zasilę grono walczących o tytuł magistra.
Hmm tylko czego? Stosunków gejowskich? ;)



W sumie czemu by nie? W tych ponoć jestem dobry. To znaczy byłem zważywszy na fakt, że mój ostatni związek to historia. Hmm tzn. jestem bo na horyzoncie nieśmiało pojawił się ON.
Dość niespodziewanie tym bardziej, że spotkałem go w miejscu, w którym pewnie nigdy bym się nie ośmielił podejść i zapytać np. o godzinę, łudząc się, że zostawi mi namiary na siebie i pozna przy okazji we mnie zainteresowanego w nim obywatela.
Wiele razy pisałem w tym miejscu, że miłość od pierwszego wejrzenia to tylko i wyłącznie nasze pobożne życzenie tego, czego albo raczej kogo, w danym momencie tak bardzo pożądamy. Nic bardziej mylnego. Ów pierwsze spojrzenie potrafi nam uświadomić, że ten ktoś jest właśnie tym kimś, z kim po prostu chcemy być. Być może wszystko za szybko się potoczyło choć z drugiej strony głupotą byłoby czekanie kolejnego roku (bo tyle zazwyczaj zajmowało mi odreagowanie i gotowość podjęcia kolejnej próby bycia zaakceptowanym przez osobnika tej samej płci tuż po zakończonym związku) na ponowne odnalezienie uczuć, których nie oszukujmy się, pragnie każdy kto posiada pokłady emocji z wyższych rzędów piramidy potrzeb Maslowa. Bo przecież nie można czekać na coś co jest. Napewno jest! Przecież to czuję!
Ech w końcu czuję... I jest mi z tym cholernie dobrze!
Porównałbym mój obecny stan do tego z pierwszego związku. Tak to jest dobre porównanie...



...wtedy naprawdę kochałem!









PS. Panie i Panowie wiosna tuż, tuż.



 Do następnego...