Noc

Ponad tydzień czasu by ogarnąć to wszystko to zdecydowanie za mało, stąd wymuszony urlop, który de facto w pełni i nakaz pani dyrektor bym wypoczął i powrócił za czas jakiś niczym ten młody Bóg - prężny i gotowy. Chyba dobrze się stało, bo ów refleksyjne chwile spędzone z muzyką w tle dobrze na mnie wpływają, a i sił jakby z każdym dniem coraz więcej. No i ten letni, nocny czas, tylko dla siebie...
Nie ukrywam, nudzą mnie wakacje, a lato choćby przez pogodę źle mi się kojarzy, tak o nocach w tym okresie złego słowa nie napiszę. Uwielbiam zasypiać w okolicach 4 nad ranem ze świadomością, że wszyscy inni dawno już śpią, albo powoli budzą się do życia by zacząć kolejny dzień, a ja niczym pan i władca korzystam z uroków jakie daje mi noc... A ta potrafi ująć. Już nie wspomnę o tym, że radio nocą to radio przez duże R, że muzyka pośród tej głębokiej ciszy smakuje zdecydowanie lepiej aniżeli za dnia, a obraz i przesłanie, które niosą ze sobą filmy puszczane z jakże legalnych źródeł, nabierają charakteru, który urzeka tak, że spanie to ostatnia rzecz na jaką ma się ochotę... Noc to zdecydowanie mój czas! Gdybym tylko mógł, odwróciłbym do góry nogami przyjęty system i nakazał wszystkim spać w ciągu dnia, a żyć w pełni, kiedy natura udaje, że zamyka swe oczy.



Wrzesień coraz bliżej a z nim, jeśli wszystko wypali, zmiany. Jak dotąd chyba największe w moim życiu. Obrona, wizja przeprowadzki, zmiana miejsca zamieszkania, otoczenia, znajomych i tego wszystkiego co tu - na Śląsku - ze mną związane. Poniekąd przeraża ale też daję nadzieje na nowe, lepsze a już na pewno ciekawsze życie wszak Elbląg, Wrocław, Poznań czy Warszawa w kwestii zawodowej i z pod szyldu ITI, brzmią zachęcająco. Choć tak naprawdę wszystko wyjaśni się na dniach i to wtedy ostatecznie podejmę kluczowe decyzje.


W kwestii ostatniej notki pozwólcie, że słowem do niej powrócę. Ale tym razem nie będzie już o mnie, a o Was. Nie ukrywam zrobiło mi się cholernie miło czytając Wasze komentarze. Bo przecież w większości przypadków nie znamy się w ogóle wszak tylko garstka miała możliwość i okazję poznać mnie live, a nasze kontakty ograniczają się jedynie do wymiany myśli przez mój i Wasze blogi, to słowa skierowane do mnie naprawdę działały i gdzieś tam pomimo ‘upadku’, były niczym ten przydzielony kredyt w eurobanku, który chociaż na chwilę pozwolił wyobrazić sobie lepszą rzeczywistość. A że ów kredyt ma to do siebie, że trzeba go spłacać, jestem Waszym dłużnikiem... Rzecz jasna w granicach zdrowego rozsądku :P


Tymczasem na mnie już pora... Niczym Brzydula porzucona przez prezesa Dobrzańskiego ;) wyjeżdżam na weekend, daleko stąd, by tam ostatecznie nabrać nowych sił do życia. Bez żalu i pretensji, o ironii w głosie nie wspominając, zostawiając po sobie dobre wrażenie...


Oto byłem, jestem i będę, eaR!







PS. Wrzesień to również czas na nowy sezon Dexter'a. A oto jeden z dwóch trailerów, który od kilku dni krąży w sieci. Muzycznie urzekł!



Do następnego...