Frajer

Przez Wasze podziały, sympatie i upodobania polityczne zginął człowiek w Łodzi. Nie wstyd Wam? :P Mam nadzieję, że rachunek sumienia odbębniony i od dziś wszyscy, jak ten niewierny i spedalony mąż, biorą się ostro za siebie wychwalając przy okazji Jarosława oraz ojca dyrektora pod niebiosa... Ale za nim zmiana postawy to zapraszam ze mną. Pójdźmy obalić kilka masztów Radia Maryja ot tak dla zasady i na złość moherom, w ich prawidłowym odbiorze ponoć boskich częstotliwości ;)

I znów sarkastycznie na dzień dobry, a raczej dobry wieczór zważywszy na godzinę publikacji tej notki...


Moje nowe - coaching’owe stanowisko - pochłania masę czasu stąd częściej bywam w pracy niż we własnym domu, a nocne życie na dobre powróciło do stanu tego z okresu letniego. Czyli jest tak, jak uzależniony od alkoholu eaR, lubi najbardziej.
Choć od zawsze to był problem ‘number one’ w kwestii osób, które poznawałem. I nie inaczej było tym razem. Doceniony i odrzucony jednocześnie stąpam nadal twardo po ziemi wszak w tym środowisku już nic nie jest wstanie mnie zaskoczyć.
Zawsze jest tak samo. Najpierw euforia, potem następuje stagnacja, przyzwyczajenie. Pojawia się nuda, w wielu przypadkach ta okropna zdrada, albo po prostu stawiamy kawę na ławę rozstając się (za obopólnym poniekąd) porozumieniem stron i szukamy nowego księcia/frajera/perwera/zboczeńca/fetyszyste/ciotę/romantyka/ i mógłbym tak wymieniać bez końca choć resztę wszyscy dobrze znamy. Zawsze kończy się identycznie. Zostajemy sami. I zostaniemy wszak zdechniemy samotnie! I możecie się nie zgadzać, polemizować to pytam Was oczekując szczerej odpowiedzi. Ile razy Wam nie wyszło? Ilu partnerów macie za sobą? Pewnie wielu, w końcu tak bardzo wierzymy w szczęście, które w kwestii homoseksualnych uczuć jest niestety czymś przelotnym i jak na złość chwilowym. Jeśli ktoś nadal ma wątpliwości tezy o geju, który skazany jest na wieczną samotność, proszę mi podać chociaż jeden przykład gejowskiej pary, która jest ze sobą co najmniej 20 lat niczym te stare, dobre heteryckie małżeństwo, a wtedy jeszcze raz przeanalizuje swój punkt widzenia, który przeraża aczkolwiek przyzwyczaja do pewnej myśli...


Jednak nic mnie tak nie rozpierdala emocjonalnie jak te młode gejątka, które dopiero co wkraczają w świat męskiego testosteronu i tak naiwnie wierzą w drugą stronę nie bacząc na konsekwencje bycia wykorzystanym, zarażonym czy po prostu potraktowanym przedmiotowo. Ale cóż zrobić. Matką Teresą z Kalkuty nigdy nie byłem więc mam niezły ubaw patrząc na to, co dzieje się w terenie.


Na przekór w/w słowom wczoraj jednak wypatrywałem swojego księcia na rumaku ale ostatecznie skończyło się nocnym sms’esowaniem z ludźmi, których cenie, lubię i wreszcie szanuję za to, że choć szukają to mają świadomość pewnej przegranej, w jednej z kluczowych kwestii bycia szczęśliwym – uczuciowo - człowiekiem...


Ech pojechałem. I znów będzie, że jestem pusty, nudny, uzależniony od alkoholu, zapatrzony tylko w siebie i przez takich jak ja, tak a nie inaczej wygląda to środowisko. Wbrew pozorom jestem inny choćby dlatego, że mam świadomość, która pozwala mi trzeźwo spojrzeć na to, co mnie czeka i szybko odreagować po kolejnym z góry przecież ustalonym scenariuszu tej gejowskiej układanki. I w sumie Was też, choćby nie wiem jak będziecie zaprzeczać...


To co? Na dobrą noc bez endu Alice Deejay i jej „Better of Alone”.







Do następnego...