Remedium

Nie ma dnia, żebym nie wspierał go czynami, słowem, swoją obecnością, zarówno w ciągu wspomnianego dnia czy wtedy, kiedy zasypia i budzi się do życia. Byłem odkąd pamiętam, jestem szczególnie teraz i będę również w przyszłości. Chociaż doskonale o tym wiem, że jak tylko mu się polepszy znów pojawią się kłamstwa, i będę tym nielicznym, jeśli nie jedynym, któremu nie powie prawdy, któremu będzie mówił jedno, a za plecami, pod osłoną nocy, robił to, co robił wcześniej, co doprowadziło go do dzisiejszego stanu... I nie wiem czy to dobry moment na taką refleksję, ale... Ja to po prostu wiem. Zastanawiam się tylko dlaczego, w jego oczach, jestem gorszy od tego całego wszechobecnego pedalstwa, dlaczego zawsze szuka pieprzonych alternatyw. Dlaczego środowisko, to samo środowisko, któremu tak naiwnie zaufał i które tak bardzo go zawiodło, znów powoli staje się remedium na całe zło. I choć nie znoszę użalać się nad sobą, to odnoszę wrażenie, że jestem tylko na chwilę. Krótszą, dłuższą ale jednak. Na chwilę. I tak w kółko, od zawsze w tej korelacji. 

Jeśli jednak się mylę, jeśli jednak ta lekcja życia czegoś go nauczy to... Obiecuję, że osobiście Cię przeproszę za tę chwilę zawahania.

#enjoy